Duke mësuar prej Moisiut (2)
25. Tetor E Diel

“Duke parapëlqyer të keqtrajtohet bashkë me popullin e Perëndisë” Hebrenjve 11:25 NIV

E dyta: Ti duhet të marrësh përgjegjësinë për jetën tënde. “Me anë të besimit Moisiu, si u bë i madh, nuk pranoi të thuhet i biri i së bijës së Faraonit, duke parapëlqyer të keqtrajtohet bashkë me popullin e Perëndisë se sa të gëzonte për një farë kohe dëfrimet e mëkatit” (v. 24-25 NIV).

Së pari, Moisiu refuzoi që të mos ishte askush tjetër, veç vetvetja. Së dyti, ai zgjodhi të ecte në rrugën e Perëndisë. Parimi këtu është që ti mund ta zëvendësosh gjithmonë një negative me një pozitive. Ti nuk ndalon thjesht së bëri diçka – ti fillon që të bësh diçka tjetër. Jeta e krishterë nuk është një çështje e rregullave dhe e rregulloreve negative. Por është një çështje e marrëdhënieve – me Perëndinë, me njerëzit e tjerë dhe me veten tënde. Vëre, Moisiu e mori vendimin e tij kur “u bë imadh”. Është një shenjë pjekurie kur ti vendos çështjen e përgjegjësisë personale. Kur Moisiu ishte një foshnje, ishte në rregull që ta shtynte për më vonë vendimin se cili ishte ai. Por kur ai u rrit, atij iu desh të bënte një zgjedhje, të merrte përsipër përgjegjësi për jetën e tij dhe të ecte përpara.

Është gjithmonë e lehtë që t’ja hedhësh fajin të tjerëve: “Unë do të ecja në rrugën e Perëndisë nëse i dashuri im apo e dashura ime, nëna apo babai, burri apo gruaja, do ta bënin gjithashtu”. Ose “Unë do të isha një njeri më i mirë sot nëse do të kisha prindër më të mirë”.
Ti nuk mund t’i zgjedhësh rrethanat që vijnë në jetën tënde, por ti mund të zgjedhësh nëse ato gjëra do të të bëjnë një person më të hidhëruar apo një person më të mirë. Përfundimisht, askush nuk mund ta shkatërrojë jetën tënde përveç teje! Djalli nuk mundet, sepse ai nuk ka pushtet mjaftueshëm – dhe Perëndia nuk do e bëjë sepse Ai të do. Prandaj, zgjidh që të ecësh në rrugën e Perëndisë.