Le të fillojë shërimi
26. Mars E Martë

‘O Zot, Perëndia im, unë të kam klithur ty dhe ti më ke shëruar’ Psalmi 30:2 NKJV

Ne flasim kaq lehtë për gjërat që nuk kanë shumë rëndësi. Por kur vjen puna për të folur për frikërat tona, vetminë tonë, fajin tonë apo nevojën tonë për të qenë i/e dashur, ne e mbyllim gojën si midhje. Ndonjëherë ne sillemi sikur as nuk dëgjojmë kur e vërteta është ajo që ne nuk pëlqejmë të dëgjojmë. Ti ke dëgjuar bashkëshortin tënd të të thotë se ka nevojë për më shumë nga koha jote ose fëmijën të të thotë: ‘Unë të dua’. Dhe ti i ke dëgjuar gjithashtu të psherëtijnë kur nuk u ke thënë asgjë në shkëmbim. Ti vrapon dhe fshihesh sepse ose nuk di se si t’u japësh atyre atë që ata po kërkojnë ose ti nuk do të paguash çmimin. Ne të gjithë kemi vendet ku fshihemi – si punët tona, zakonet tona ose marrëdhëniet që nuk kërkojnë ndershmëri emocionale. Dhe si rezultat, ne ndjehemi të bllokuar. Por secili prej mekanizmave tanë të arratisjes na fut edhe më thellë në ciklin e heshtjes. Perëndia të krijoi me një nevojë që të ndjesh, të prekësh dhe të shprehësh emocionet. Edhe për sa kohë do të fshihesh pas maskës dhe të mohosh nevojat e tua të papërmbushura dhe frikërat e tua të pashprehura? Perëndia tha: ‘Nuk është mirë që njeriu të jetë vetëm’  (Zanafilla 2:18 KJV). Nëse vazhdon që t’i mohosh emocionet e tua, ti nuk do të përjetosh kurrë gëzimin e një marrëdhënieje të mirë. Davidi nuk kishte frikë që të pranonte para Perëndisë se ai ndjehej i dobët ose i trishtuar ose i zemëruar ose që kishte nevojë për dashuri. Ai tha: ‘Nga skaji i tokës unë të bërtas ty, ndërsa zemra ime po shkrihet’ (Psalmi 61:2 NKJV). Nëse nuk mund ta shprehësh veten ndaj të tjerëvve, fillo të flasësh me Perëndinë. Ajo që Ai bëri për Davidin mund ta bëjë edhe për ty. Prandaj, kthehu drejt Atij sot dhe lejoje shërimin që të fillojë.