Puno për unitetin
27. Maj E Hënë

‘Pranojeni atë që është i dobët në besim’ Romakëve 14:1 NLT

Gjatë shekullit të parë qytetet si Roma tërhiqnin njerëz prej shumë kulturave, gjuhëve, feve dhe zakoneve. Si rrjedhojë, misioni i kishës së hershme për ‘të bërë dishepuj prej gjithë kombeve’ ndonjëherë çonte në konflikt dhe konfuzion. Për shembull, disa besimtarë vazhdonin që të zbatonin Shabatin e ditës së shtatë, ndërsa të tjerë që nuk e hanin mishin donin të mbeteshin vegjetarianë. Kjo është arsyeja pse Pali shkroi: ‘Pranojeni atë që është i dobët në besim, pa e qortuar për mendimet’. Vëre: ai nuk na tha që ne thjesht t’i tolerojmë apo të përshtatemi me ta, por që ‘t’i pranojmë’, t’i mirëpresim, t’i njohim dhe t’u japim hapësirë atyre që nuk janë kopja jonë. Pavarësisht se çështjet me të cilat ne përballemi në ditët tona janë të ndryshme prej atyre të kishës së parë, është e lehtë që të bëhesh ndarës dhe gjykues. Por kujto: ‘Kështu, pra, secili nga ne do t’i japë llogari Perëndisë për veten e vet. Prandaj të mos e gjykojmë më njeri tjetrin, por më tepër gjykoni këtë: mos i vini gur pengese ose skandal vëllait’ (v. 12-13 NLT). Kur ndryshimet legjitime ngrihen mbi çështje themelore dhe nuk ka asnjë hapësirë për negocim, sillu në ngjashmëri me Krishtin pa filluar luftën, kritikën dhe ofendimin. Qëllimi i Satanit është që të na fusë në ndarje, ndërkohë që mbretëria e Perëndisë vuan. Në vend të kësaj: ‘Duani njeri tjetrin me dashuri vëllazërore; në nderim tregoni kujdes njeri me tjetrin’ (Romakëve 12:10 NIV, UK, Botimi 1984). Mëso që të respektosh besimtarët e tjerë jo për shkak se asaj që ata janë, por se të kujt janë! Pali shkruan: ‘Dhe Perëndia i durimit dhe i ngushëllimit ju dhëntë juve të keni po ato mendime njeri me tjetrin...që me një mendje të vetme dhe një gojë të vetme ta përlëvdoni Perëndinë’ (Romakëve 15:5-6 NIV, Botimi 1984).