Ti je në dhomën e pritjes së Perëndisë (1)
8. Korrik E Mërkurë

“Rri në heshtje para Zotit dhe prite atë” Psalmi 37:7 NKJV

Kur ti je në dhomën e pritjes së një doktori, ka gjëra që nuk duhet t’i bësh – si p.sh. të përpiqesh të trajtosh pacientët e tjerë ose t’i lejosh ata që të trajtojnë ty. Ose t’i kërkosh recepsionistit për një stetoskop ose për një aparat tensioni. Dhe nuk do të ishte diçka e mençur të pyesësh personin që është ulur pranë teje: “Çfarë ilaçesh po merr? Mbase mund t’i provoj edhe unë”. Ajo quhet dhomë pritje, sepse supozohet që ti duhet të presësh. Por neve nuk na pëlqen të presim. Ne endemi përmes trafikut duke kërkuar për një korsi më të shpejtë. Ne lëvizim gishtërinjtë mbi banak ndërsa mikrovala ngroh kafenë tonë e mendojmë: “Hë pra, jepi”. Neve nuk na pëlqen të presim për asgjë, përfshi këtu edhe Perëndinë. Në Shkrim vërejmë shpesh  se kur flitet për marrëdhënien tonë me Perëndinë, fjala “prit” shfaqet shpesh.  Dhe ja çfarë dështojmë ne të kuptojmë: Ndërsa ne presim, Perëndia është duke punuar. Jezusi tha: “Im Atë vepron deri më tash” (Gjoni 5:17 NIV). Shenja mbi derën e dhomës së pritjes së Perëndisë shkruan: “Ndaluni dhe pranoni që jam Perëndi” (Psalmi 46:10). Ti mund të qëndrosh në pritje, sepse Ai është aktiv dhe ti mund të pushosh, sepse Ai është i zënë me punë. Të presësh, e parë kjo nga këndvështrimi biblik, nuk do të thotë të supozosh më të keqen, apo të shqetësohesh, apo të trazohesh apo të bësh kërkesa apo të marrësh kontroll. Të presësh nuk do të thotë të jesh inaktiv. Pritja është përpjekja e qëndrueshme për të qëndruar i fokusuar tek Perëndia nëpërmjet lutjes dhe besimit. Të presësh do të thotë të “rrish në heshtje para Zotit dhe ta presësh atë; mos u hidhëro...”. Perëndia është Mjeku i Madh. Ti je në dhomën e Tij  të pritjes. Ai e di më mirë se ti se çfarë të sëmur dhe Ai ka një ilaç për ta rregulluar atë. Prandaj, besoji Atij dhe prit.