Sot, thirri Jezusit
10. Korrik E Premte

“Shumë e qortonin që të heshte, por ai bërtiste edhe më fort” Marku 10:48 NKJV

Përpiqu të imagjinosh sikur ke gjithë jetën i verbër e më pas një ditë, në mënyrë të mrekullueshme ti rifiton shikimin. Dhe fytyra e parë që sheh – është fytyra e Jezusit! Kjo është ajo që i ndodhi Bartimeut. Jezusi po kalonte aty afër ku ai ulej çdo ditë për të lypur. Duke kuptuar se kjo ishte një mundësi që të vjen vetëm një herë në jetë, ai thirri për ndihmë me gjithë forcën e tij. Ndonjëherë lutja dinjitoze nuk do e përfundojë punën. Situatat e dëshpëruara kërkojnë masa dëshpëruese. Ndonjëherë do të duhet t’i thërrasësh Perëndisë nga thellësia e shpirtit tënd! Kur Bartimeu thirri, “Jezusi qëndroi” (v. 49 NRS). Thirrja jote do e tërheqë vëmendjen e Perëndisë. Davidi tha: “Unë të kam klithur ty, dhe ti më ke shëruar” (Psalmi 30:2 KJV). Mos ji ngurrues, ki besim. “Le t’i afrohemi, pra, me guxim fronit të hirit, që të marrim mëshirë e të gjejmë hir, për të pasur ndihmë në kohë nevoje” (Hebrenjve 4:16 NKJV). Bibla thotë: “Atëherë ai hodhi tej rrobën e tij, u ngrit dhe erdhi te Jezusi” (Marku 10:50 NIV). Ai e bëri këtë për dy arsye: Së pari, një rrobë e gjatë do e kishte penguar atë. Së dyti, rrobat e tij e identifikonin atë si lypës. Që të arrish tek Jezusi, ti duhet të jesh i gatshëm që të hedhësh tej çdo gjë që të pengon gjatë rrugës. Turpin dhe dështimin në të shkuarën, mungesën tënde dhe kufizimet e tua, etiketimet që të tjerët të kanë vënë ty. Kur Jezusi të restauron dhe të bën të plotë, ti nuk ke pse ti veshësh më rrobat e vjetra. Dhe ja edhe një mendim tjetër: Kur Bartimeu rifitoi shikimin, ai vendosi të ndiqte Jezusin (shiko v. 52). Edhe ti duhet ta bësh këtë gjithashtu!