Ti ke falje të plotë
21. maj e enjte
“Birit të Perëndisë, që më deshi dhe dha veten për mua” Galatasve 2:20
Sa herë duhet të ketë pasur apostulli Pal, i cili dikur njihej si Sauli, persekutuesi i të krishterëve, kujtime të vrasjes me gurë të Stefanit? Apo të krishterëve të tjerë të panumërt që ai i ndoqi si kafshë? Pali ishte dëshmitar okular, që do të thotë se ato pamje u vulosën në korteksin e tij vizual. Kur mbylli sytë, ato imazhe mund ta kishin përndjekur për gjithë jetën. Sipas standardeve të sotme, Sauli ishte një terrorist - por ai pati një takim me Krishtin që e verboi. Ai rifitoi shikimin fizik pas tre ditësh, por hiri i Perëndisë e lejoi të mbyllte sytë ndaj mëkatit të tij të falur përgjithmonë.
Nëse Perëndia mbyll sytë ndaj mëkatit të rrëfyer, a nuk duhet të bëjmë ne? Kjo nuk do të thotë që ne e mohojmë mëkatin tonë ose e injorojmë atë. Nëse e nënvlerëson mëkatshmërinë tënde, ti e nënvlerëson hirin e Perëndisë. Pali e quajti veten kreu i mëkatarëve (shiko 1 Timoteut 1:15). Ndoshta kjo është arsyeja pse ai e vlerësonte kaq shumë hirin e Perëndisë. Arsyeja pse shumë prej nesh i etiketojmë të tjerët për shkak të mëkatit të tyre është sepse kjo na bën të ndihemi më mirë me veten. Ne mendojmë: "Mund të mos jem perfekt, por të paktën nuk e kam bërë këtë!". Por Pali ishte i qartë: “Sepse të gjithë mëkatuan dhe u privuan nga lavdia e Perëndisë” (Romakëve 3:23). Perëndia nuk i klasifikon mëkatet e tua si sistemi ligjor, si kundërvajtje dhe krime të rënda. Jo, ose je në mëkat ose në Krishtin. Ose je fajtor ose je plotësisht i falur. Jo vetëm që mëkatet e tua - të kaluara, të tashme dhe të ardhshme - janë shlyer, por në pikën e besimit, Perëndia të fali dhe llogaria jote u ngarkua me drejtësinë e Krishtit.
