Unë jam i shtyrë…
15. tetor e enjte
“Unë jam i shtyrë të predikoj...” 1 Korintasve 9:16
Para se trembëdhjetë kolonitë në Amerikë të bëheshin një vend, katër të pestat e amerikanëve kishin dëgjuar George Whitefield të predikonte personalisht. Pa ndihmën e mikrofonit, ai fliste para turmave që numëronin dhjetëra mijëra njerëz. Ai nuk predikonte brenda një kishe; predikonte në fushat dhe panairet. Dhe kur e bënte këtë, qytete të tëra mbylleshin dhe shkonin ta dëgjonin. Ai bëri trembëdhjetë udhëtime në Amerikë, duke kaluar gjithsej 782 ditë në det, duke ecur përmes Oqeanit Atlantik. Në total, ai mbajti 18.000 predikime gjatë karrierës së tij 34-vjeçare, duke shpallur Ungjillin për më shumë se dhjetë milion njerëz. Ai shpesh qante gjatë predikimeve, duke u lutur me ngut që njerëzit të vinin tek Jezusi. Predikimi i tij i fundit u mbajt në Newburyport, Massachusetts, më 29 shtator 1770. Pothuajse i paaftë të qëndronte në këmbë, Whitefield predikoi për dy orë, deri në orën 2 të mëngjesit. Më vonë atë mëngjes, ai humbi frymën për shkak të një krize azme dhe vdiq. Miku dhe kolegu i tij, John Wesley, e përshkroi me këto fjalë: “Oh, çfarë ka vuajtur kisha me humbjen e atij ylli të ndritshëm që shkëlqeu kaq lavdishëm në hemisferën tonë. Nuk na ka mbetur askush për ta zëvendësuar; asnjë nga dhuntitë e tij; asgjë që t’i ngjajë në dobishmërinë e tij.”
Si arriti Whitefield të kishte një efekt të tillë? Çfarë e shtynte atë? E njëjta gjë që e shtyu Palin: “Jam i shtyrë të predikoj … mjerë unë po nuk predikova!”. Një poet njëherë e pyeti: “A mund të përfaqësojë e gjithë jeta një motiv të vetëm?” Nëse dikush nuk ia ka dalë, George Whitefield iu afrua shumë. Sekreti i tij ishte se ai besonte atë që predikonte dhe e jetonte atë që besonte. Dhe Perëndia nuk pret më pak nga secili prej nesh.
