Jeto për një kauzë më të madhe se sa vetja jote
6. maj e mërkurë
“Prandaj ma jep këtë mal për të cilin foli Zoti atë ditë…Atëherë Jozueu e bekoi dhe i dha si trashëgimi Hebronin Kalebit” Jozueu 14:12-13
Kur Moisiu dërgoi Kalebin për të spiunuar Tokën e Premtuar, Kalebi pa diçka që e shqetësoi: qytetin e Hebronit. Abrahami varrosi gruan e tij atje. Ai u varros atje. Ashtu u varrosën edhe Isaku dhe Jakobi. Hebroni ishte një vend i shenjtë. Tani banohej nga armiqtë e tyre dhe kjo e shqetësonte Kalebin. Ishte më shumë sesa mund të merrte, kështu që i kërkoi Moisiut Hebronin. Ai nuk kërkoi Jerusalemin, të vendosur në malin Moriah; ose Luginën e Eskolit, ku rrushi rritej aq i madh sa kumbullat; ose Jerikon, ku rridhte lumi Jordan. Ai donte Hebronin, toka e të cilit kishte njohur vizitat e engjëjve dhe toka e të cilit varroste familjen më të shenjtë. “Atëherë Jozueu e bekoi dhe i dha si trashëgimi Hebronin Kalebit”. Kalebi donte të bënte diçka të madhe për Zotin. Ai jetoi me një thirrje më të lartë.
Ndoshta arsyeja pse problemet tuaja duken kaq të mdhenj është se thirrja juaj është shumë e vogël. Max Lucado tregon për një mik mjek që bën vizita të rregullta mjekësore në një klinikë të largët në xhungël për të trajtuar të pafavorizuarit. Ai është një kirurg në pension me të ardhura të mjaftueshme. Ai mund të kalonte çdo ditë të jetës së tij në rehati dhe luks. Por ai përqendrohet në mbështetjen e klinikës shëndetësore për të mirën e tij: “Kam nevojë për një kauzë që është më e madhe se televizioni kabllor dhe kadillakët”, tha ai. “Nëse përqendrohem në rehatinë time, asgjë nuk mund të më kënaqë. Por kur përqendrohem në shqetësimet e Zotit, jam një njeri i lumtur”.
A keni një kauzë të shenjtë? Një besim që ia vlen të ruhet? Një mision që ia vlen të jetohet? Kërkojini Zotit t'ju japë një ‘Hebron’ për të pretenduar për lavdinë e Tij.
